Tuesday, October 19, 2010
Convince Yourself You Can
if you feel like you can't make it.. convince yourself you can... encourage yourself that you can... keep on cheering yourself you can.... nobody can help you but you yourself alone.. and then you'll realize.. you already made it through...
Sunday, August 22, 2010
Deep Inside
Sometimes you're doing things beyond your control.
You weren't forced to do it. But you did it. It's your
emotions that dictates your actions. And then
you'll get confused. You'll keep on thinking why.
You know what's right and what's not. But It seems like
you don't know how to choose between those two.It's like
you're trying to justify the wrong to be right. Yet you know
what you're doing is wrong, and it means you're gonna hurt someone
in the end, and also be hurt from what you did. It may be easy at first
but then you'll start to realize that its getting harder and harder.
More difficult everyday. you become more attached. but then
you still know deep inside you that it shouldn't be. It mustn't be.
you know the consequences it will bring. You know that in the end you'll
be suffering. you know that in the end it will hurt a lot. you keep on
making yourself believe that nothing's going to happen. Pretending that
everything will be ok. Thinking that it will be easy. Forcing yourself to
believe that your actions are justifiable. But deep inside you're confused.
you're trying to break free from the problem you made. Wanting and wishing
that you should have not done it in the first place.But you know part of
you is happy for doing it.
You weren't forced to do it. But you did it. It's your
emotions that dictates your actions. And then
you'll get confused. You'll keep on thinking why.
You know what's right and what's not. But It seems like
you don't know how to choose between those two.It's like
you're trying to justify the wrong to be right. Yet you know
what you're doing is wrong, and it means you're gonna hurt someone
in the end, and also be hurt from what you did. It may be easy at first
but then you'll start to realize that its getting harder and harder.
More difficult everyday. you become more attached. but then
you still know deep inside you that it shouldn't be. It mustn't be.
you know the consequences it will bring. You know that in the end you'll
be suffering. you know that in the end it will hurt a lot. you keep on
making yourself believe that nothing's going to happen. Pretending that
everything will be ok. Thinking that it will be easy. Forcing yourself to
believe that your actions are justifiable. But deep inside you're confused.
you're trying to break free from the problem you made. Wanting and wishing
that you should have not done it in the first place.But you know part of
you is happy for doing it.
Still... you don't know what to do... you don't
know what steps to take. To either pursue it.. or to stop. To let go or to
hold on... To keep it or to put it away.. to nurture and cherish or to stop it from
know what steps to take. To either pursue it.. or to stop. To let go or to
hold on... To keep it or to put it away.. to nurture and cherish or to stop it from
growing.....
Confused.....
Confused.....
Sunday, August 15, 2010
TEARS ARE A LANGUAGE GOD UNDERSTANDS
just want to share this nice song I heard from church... Hope you guys like it! =)
Often you wonder why tears come into your eyes
And burdens seem to be much more than you can bear
But God is standing near, He sees your falling tears
And tears are a language God understands.
God sees the tears of a brokenhearted soul
He sees your tears and hears them when they fall
God weeps along with man and He takes him by the hand
Tears are a language God understands.
When grief has left you low it causes tears to flow
When things have not turned out the way that you had planned
But God won't forget you His promises are true
And tears are a language God understands.
God sees the tears of a brokenhearted soul
He sees your tears and hears them when they fall
God weeps along with man and He takes him by the hand
Tears are a language that my God He understands.
God weeps along with man and He takes him by the hand
Tears are a language God understands.
To listen and download the song here's the link:
http://www.mp3-codes.com/play/305135/Tears_Are_A_Language-Heritage_Singers/
Often you wonder why tears come into your eyes
And burdens seem to be much more than you can bear
But God is standing near, He sees your falling tears
And tears are a language God understands.
God sees the tears of a brokenhearted soul
He sees your tears and hears them when they fall
God weeps along with man and He takes him by the hand
Tears are a language God understands.
When grief has left you low it causes tears to flow
When things have not turned out the way that you had planned
But God won't forget you His promises are true
And tears are a language God understands.
God sees the tears of a brokenhearted soul
He sees your tears and hears them when they fall
God weeps along with man and He takes him by the hand
Tears are a language that my God He understands.
God weeps along with man and He takes him by the hand
Tears are a language God understands.
To listen and download the song here's the link:
http://www.mp3-codes.com/play/305135/Tears_Are_A_Language-Heritage_Singers/
Tuesday, August 10, 2010
ANG MGA LALAKE TALAGA, OO
by xristel
Ano ba itong si redrope?
Kaming mga babae na naman ang nakita. Lalake, agrabyado. Lalake,
kinakawawa. Lalake, hindi maintindihan. Hmmp, parang masyado yatang nagisa ang mga kabaro ko.
Tungkol sa pagiging patas sa ngalan ng pag-ibig, kami naman ang laging talo a, hindi kayo. Kami ang laging lugi, kami ang lagging nawawalan at iniiwan.
Kapag ngumiti ka na ng konti, nag-ayos ng konti pagkakamalan ka nang malandi.
Hindi pangseryosohang relasyon. Marinig lang nila na malakas kang magsalita, palengkera ka na. T.O. kagad sa kanila iyon. Mahilig silang tumingin sa
mga babaeng sexy manamit, kulang nalang makita na kaluluwa. Pero kapag babaeng seryosohin at gustong ligawan dapat disente, dapat mala-anghel ang mukha, dapat mukhang inosente. Tapos kami pa raw ang mahilig mamili?
Parang baliktad yata?
Ok, ayan nanliligaw na si lalake. Dapat pakipot ka para suyuin ka,para habulin ka pa lalo.
Kapag hindi ka naman nagpakipot “easy to get” naman ang tingin sa iyo.
Hindi ka na seseryosohin.
Sino bang may sabing magpaalila kayo, di naman namin hawak ang buhay niyo.
Natural lang na magtiis kayo, may gusto kayo sa amin eh. Kapag nakuha niyo na
iyon wala na lahat ng mga paghihirap niyo, babaliktad na ang sitwasyon kami naman ang mamromroblema.
Para lang kayong may gustong bilhin na bagay. Upang mabili ito kailangan munang magsakripisyo,magtipid, magtiis. Pag nabili na at mapagsawaan wala na, balewala na. Diyan ka na sa tabi-tabi. !
“Tawagan nalang kita pag trip ko o kaya’y pag may gusto akong ipagawa sa iyo.”
Ano pa ba? E di sinagot mo na diba. Utang na loob pa natin yun. Dahil naghirap daw sila sa panliligaw dapat masuklian natin iyon ng higit pa. Sa umpisa kailangan malambing ka, maayos at laging magsisilbi sa kanya. Ayaw daw nilang humawak ng relasyon, pero kapag ikaw naman ang nagmando, aba, masasakal naman. Sasabihin pa sa iyo
“demanding” ka.
Meron ka pang maririnig na
“I think we need space”
at kung anu-ano pang ek-ek. Sino rin may sabing di dapat kami magpakabait, maging devoted at faithful? Kapag kami ang sumaway niyang mga iyan, iba na ang tingin sa amin.
Malandi na kami, haliparot, pakawala, makikay at kung anu-ano pang mga bansag ang itatawag sa amin.
Kapag kayo gumawa noon, ok lang. Lalake kayo eh, macho kayo pag ginawa niyo yon. Kaya kami, walang magawa. Magpapakaburo at
magpapakamadre nalang. Kapag nagloko na kayo ano pa bang magagawa namin? Eh di iiyak nalang. Wala namang ibang magagawa eh.
Tungkol naman sa tinatawag niyong pagdedemand namin. Hindi kami nagdedemand! Karapatan lang namin iyon. Karapatan namin na lambingin niyo kami, icheck at ipakita sa amin na mahal niyo kami.
Hindi rin ibig sabihin na mas sincere kayo sa amin. Seryoso rin naman
kami ah. At ang maturity wala yan sa edad. Mas maaga nga kaming magmature sa inyo. Ang isang 19 year old na lalake eh, isip 15 pa yun. It follows iyan sa lahat ng age group. Mas mataas pa nga kung minsan ang pagbawas ng level of maturity. Kayo na ang mag-math. Pati yung pag-iyak namin pinupuntirya niyo. Kesyo drama daw. Diba kapag umiyak ka nagbuhos ka ng emosyon diyan. Ano tingin niyo sa amin mga artista?!
Alam niyo iyon?
Yun bang kulang nalang ay lumuha ka na ng dugo, pero hindi ka pa rin papansinin.
Sasabihan ka pang tigilan na ang pagdradrama.
Hindi nila kami maiintindihan kapag nagseselos kami.Bakit naman kami magseselos kung wala kaming nakikita? Mas iba kaming magmahal. Mas masarap.
Kapag natapos na ang lambingan, eh di siyempre iwanan blues na.Kami pa raw ang nagsawa, kami pa raw ang nagtritrip lang. Sino ba ang lumalayas kapag may nakita nang bago, sino ba ang mayabang, sino ba ang nagmamalaki? Kami ba?
Kami ang walang choice. Kasi ang babae pag sinabing
“break na tayo”
lambingin lang iyan ng konti balikan blues na iyan.
Kapag ang lalake ang umayaw, pucha, bahala ka diyan. Kahit mag-tambling ka pa sa harap niya. Wa-epek. Umiyak ka ng bato.Wa-epek. Tsk, tsk, tsk. Tapos sila pa raw ang kawawa.
Post-break up, mahal pa ng babae si lalaki. Sasamantalahin ni lalaki. Magpapagawa ng kung anu-ano.
Naaalala ka lang kapag may kailangan sa iyo.
Kapag pumangit ka after the break up, magpapasalamat sila na iniwan ka nila. Kapag gumanda ka naman, ipagkakalat nila sa buong sangkatauhan na naging girlfriend ka niya. Sala sa init sala sa lamig talaga.
Ano ba namang buhay to? Ang hirap ding maging babae ano. Kala nila laging sila nalang. Lagi rin kaming naiiwan sa ere. In-love din kami.
Ang mga lalake talaga, oo.
ANG MGA BABAE TALAGA OO
by redrope
*grabe. usapang lalake*
*sindi ng yosi*
*hithit*
*buga*
Musta na, pare? Ako, okay lang. Eto. Nagmumuni-muni. Nag-iisip. Minsan talaga may mga bagay na hindi ko maintindihan. Ewan ko ba.
*hinga ng malalim*
Bakit ba ganun pare, ilang beses ko na pinag-aralan pero lagi na lang lumalabas na parang kahit ’sang anggulo mo tingnan, hindi nagiging patas para sa mga lalake ang ilang bagay pagdating sa pagmamahal.
*tingin sa stars*
Minsan naiisip ko,
alam kaya ng mga babae ang hirap ng lalake na gumawa ng first move paramagtapat ng pagmamahal?
E yung hirap na dinadaanan sa panliligaw at pagsuyo sa mahal nya?
Ang feeling ng masaktan pag nabasted?
Malamang-lamang siguro,hindi ano. Wala naman yata silang alam sa mga paghihirap naten e. Ang alam lang ata nila e mamili, manakit, at magsaya. Tingin mo?
*tingin sa malayo*
Lagi naman ganun. Una pa lang,lalake na ang naghihirap.
Hassle saten ang panliligaw pero bago pa yun, kung ano pang diskarte ang gagawin naten para masabi naten sa kanila na mahal natin sila. Alam kaya nila yun?
Mahirap magsabi na mahal mo na yung babae, diba?
Tapos liligawan pa naten. Patutunayan na mahal nga sila.
Susuyuin to-the-max.Maghahatid sa bahay, tutulungan, sasabayan, palalamunin,pagtyatyagaan, lahat na. Kulang na lang e pagsilbihan mo nang walang sahod.
At ano ang kapalit?
Well,depende sa trip nila.
Oo tol, sa trip lang nila. Wala silang pake kesehodang mahal natin talaga sila. Basta ang alam nila, pag di nila tayo trip, isang malaking HINDE ang makukuha naten, kahit umiyak pa tayo ng dugo o lumuhod sa mga asing buu-buo. Para lang silang namimili ng damit na di man lang sinusukat bago ayawan.
Kaya kahit mahal na mahal na mahal na mahal natin, sorry tayo.
Hindi nila alam kungmahal mo sila. Kailangan mong maabot ang kanilang mga standards o uuwi ka lang na bad trip, iiling-iling, at minsan, luhaan.
Wala tayong magagawa, marami silang alibi.
“Hindi pa ‘ko ready eh..”,
“Sorry pero I think we should just be friends..”,
“Ha? Uhhmm..nagpapatawa ka ba? Hahahaha..”
“Better luck next time na lang muna, okay lang?”,
“Give me a decade. Pag-iisipan ko muna..”,
“Para lang kitang kapatid e..”,
yaddah yaddah. Isang malaking pagsasaklob ng langit at lupa ‘yon para saten.
*kuha ng bote ng beer*
*lagok*
*lunok*
At hindi lang ‘yon tol. Sa pre-relationship stage pa lang yon. Pag sinagot na nila tayo, satin pa rin ang hassle.
Tayo daw ang mga lalake kaya tayo ang hahawak ng relasyon. Tayo ang aayos kung may gulo; tayo ang dapat magpapakabait; tayo ang magtatyaga; tayo ang magiging devoted at faithful; tayo, tayo tayo.
Sila? Ummm? Teka, isipin ko.
Ayun.
Sila ang magsasabi kung anong oras kayo dapat magmeet; sila ang magtetext ng mga mushy at kabalbalang texts; sila ang magdedemand sayo ng kung anu-ano; sila ang magbabawal; sila ang magsasabi kung kelan ka dapat mag-shave, kung kelan ka pwedeng tumawag sa bahay nila, kung kelan sila di dapat bad tripin dahil meron sila, at kung kelan ka korni.
Ewan. Ganun ata talaga.
*kuha ng bote ng beer*
*lagok*
*lunok*
Hindi pa yun tapos pare, dahil dapat tayo ang bahala kung ano ang magiging takbo ng relasyon. Pag maganda, edi okay.
Pag may problema, kasalanan naten. Haay buhay. Minsan talaga kung tutuusin sakit sila ng ulo. Kaya lang mahal naten kaya di na natin iniintindi yun.
*hinga ng malalim*
Pero alam mo tol, feeling ko mas sincere pa tayo magmahal sa kanila. Alam mo yun, iba tayo magmahal e. Hindi lang parang laru-laro lang. Seryoso. At kung magmahal man tayo,lubus-lubusan. Mas mature. Hindi yung parang pambata lang gaya nila na kesyo magseselos-selos, iiyak-iyak, iina-inarte, dadradrama, at kung anu-ano pa. Hindi lang kababawan. Ka-mushyhan. Kababaihan. Iba tayo pag nagmahal.
*hinga ng malalim*
*tingin sa malayo ulit*
At ito pa ang pinakamasaklap.
*singhot*
Ang ending ng relasyon. Sa mga panahong ‘to, either sawa na sila, hindi na tayo trip, may nahanap na silang better saten, o kaya they need f*cking space and time muna.
Bad trip no? Wala na naman tayong choice. Sila ang masusunod.
At ano pa ang kasamang hassle don?Syempre wasak na ang imahe naten. Tayo ang lalabas na may kasalanan.Na playboy.
Na nagpapaiyak.
*iiling*
Tayo siyempre ang mga antagonist at sila yung mga bidang inaapi at parang mga pusang iiyak-iyak.
Ang ending:
mag-ooffer sila ng “friendship” kuno matapos tayong pagsawaan, lahat ng gifts naten nasa kanila, sawi tayo sa pag-ibig, “player” na ang image naten, at higit sa lahat, mag-iisip kung papaano ipagpapatuloy ang buhay. Maiiwan tayong tulala, mag-iisip kung saan nagkamali, mamomroblema sa pag-aadjust sa pagiging single, at di na naman makakatulog.
Haay buhay. Ang hirap maging lalake. Lagi ka na lang naiiwan sa ere. Ano? Hindi ka na nagsalita? In-love ka no?
Ako, kamusta? Eto.Yoyosi-yosi. Bubuntong-buntong hininga. Titingin-tingin sa bituin. Mumuni-muni. Lalagok-lagok ng alak.
Ang mga babae talaga,oo.
*grabe. usapang lalake*
*sindi ng yosi*
*hithit*
*buga*
Musta na, pare? Ako, okay lang. Eto. Nagmumuni-muni. Nag-iisip. Minsan talaga may mga bagay na hindi ko maintindihan. Ewan ko ba.
*hinga ng malalim*
Bakit ba ganun pare, ilang beses ko na pinag-aralan pero lagi na lang lumalabas na parang kahit ’sang anggulo mo tingnan, hindi nagiging patas para sa mga lalake ang ilang bagay pagdating sa pagmamahal.
*tingin sa stars*
Minsan naiisip ko,
alam kaya ng mga babae ang hirap ng lalake na gumawa ng first move paramagtapat ng pagmamahal?
E yung hirap na dinadaanan sa panliligaw at pagsuyo sa mahal nya?
Ang feeling ng masaktan pag nabasted?
Malamang-lamang siguro,hindi ano. Wala naman yata silang alam sa mga paghihirap naten e. Ang alam lang ata nila e mamili, manakit, at magsaya. Tingin mo?
*tingin sa malayo*
Lagi naman ganun. Una pa lang,lalake na ang naghihirap.
Hassle saten ang panliligaw pero bago pa yun, kung ano pang diskarte ang gagawin naten para masabi naten sa kanila na mahal natin sila. Alam kaya nila yun?
Mahirap magsabi na mahal mo na yung babae, diba?
Tapos liligawan pa naten. Patutunayan na mahal nga sila.
Susuyuin to-the-max.Maghahatid sa bahay, tutulungan, sasabayan, palalamunin,pagtyatyagaan, lahat na. Kulang na lang e pagsilbihan mo nang walang sahod.
At ano ang kapalit?
Well,depende sa trip nila.
Oo tol, sa trip lang nila. Wala silang pake kesehodang mahal natin talaga sila. Basta ang alam nila, pag di nila tayo trip, isang malaking HINDE ang makukuha naten, kahit umiyak pa tayo ng dugo o lumuhod sa mga asing buu-buo. Para lang silang namimili ng damit na di man lang sinusukat bago ayawan.
Kaya kahit mahal na mahal na mahal na mahal natin, sorry tayo.
Hindi nila alam kungmahal mo sila. Kailangan mong maabot ang kanilang mga standards o uuwi ka lang na bad trip, iiling-iling, at minsan, luhaan.
Wala tayong magagawa, marami silang alibi.
“Hindi pa ‘ko ready eh..”,
“Sorry pero I think we should just be friends..”,
“Ha? Uhhmm..nagpapatawa ka ba? Hahahaha..”
“Better luck next time na lang muna, okay lang?”,
“Give me a decade. Pag-iisipan ko muna..”,
“Para lang kitang kapatid e..”,
yaddah yaddah. Isang malaking pagsasaklob ng langit at lupa ‘yon para saten.
*kuha ng bote ng beer*
*lagok*
*lunok*
At hindi lang ‘yon tol. Sa pre-relationship stage pa lang yon. Pag sinagot na nila tayo, satin pa rin ang hassle.
Tayo daw ang mga lalake kaya tayo ang hahawak ng relasyon. Tayo ang aayos kung may gulo; tayo ang dapat magpapakabait; tayo ang magtatyaga; tayo ang magiging devoted at faithful; tayo, tayo tayo.
Sila? Ummm? Teka, isipin ko.
Ayun.
Sila ang magsasabi kung anong oras kayo dapat magmeet; sila ang magtetext ng mga mushy at kabalbalang texts; sila ang magdedemand sayo ng kung anu-ano; sila ang magbabawal; sila ang magsasabi kung kelan ka dapat mag-shave, kung kelan ka pwedeng tumawag sa bahay nila, kung kelan sila di dapat bad tripin dahil meron sila, at kung kelan ka korni.
Ewan. Ganun ata talaga.
*kuha ng bote ng beer*
*lagok*
*lunok*
Hindi pa yun tapos pare, dahil dapat tayo ang bahala kung ano ang magiging takbo ng relasyon. Pag maganda, edi okay.
Pag may problema, kasalanan naten. Haay buhay. Minsan talaga kung tutuusin sakit sila ng ulo. Kaya lang mahal naten kaya di na natin iniintindi yun.
*hinga ng malalim*
Pero alam mo tol, feeling ko mas sincere pa tayo magmahal sa kanila. Alam mo yun, iba tayo magmahal e. Hindi lang parang laru-laro lang. Seryoso. At kung magmahal man tayo,lubus-lubusan. Mas mature. Hindi yung parang pambata lang gaya nila na kesyo magseselos-selos, iiyak-iyak, iina-inarte, dadradrama, at kung anu-ano pa. Hindi lang kababawan. Ka-mushyhan. Kababaihan. Iba tayo pag nagmahal.
*hinga ng malalim*
*tingin sa malayo ulit*
At ito pa ang pinakamasaklap.
*singhot*
Ang ending ng relasyon. Sa mga panahong ‘to, either sawa na sila, hindi na tayo trip, may nahanap na silang better saten, o kaya they need f*cking space and time muna.
Bad trip no? Wala na naman tayong choice. Sila ang masusunod.
At ano pa ang kasamang hassle don?Syempre wasak na ang imahe naten. Tayo ang lalabas na may kasalanan.Na playboy.
Na nagpapaiyak.
*iiling*
Tayo siyempre ang mga antagonist at sila yung mga bidang inaapi at parang mga pusang iiyak-iyak.
Ang ending:
mag-ooffer sila ng “friendship” kuno matapos tayong pagsawaan, lahat ng gifts naten nasa kanila, sawi tayo sa pag-ibig, “player” na ang image naten, at higit sa lahat, mag-iisip kung papaano ipagpapatuloy ang buhay. Maiiwan tayong tulala, mag-iisip kung saan nagkamali, mamomroblema sa pag-aadjust sa pagiging single, at di na naman makakatulog.
Haay buhay. Ang hirap maging lalake. Lagi ka na lang naiiwan sa ere. Ano? Hindi ka na nagsalita? In-love ka no?
Ako, kamusta? Eto.Yoyosi-yosi. Bubuntong-buntong hininga. Titingin-tingin sa bituin. Mumuni-muni. Lalagok-lagok ng alak.
Ang mga babae talaga,oo.
Buhay Estudyante at Buhay Nagtatrabaho
Habang nag-aaral kapa nagmamadali kang
gumadruwayt. Wish mo na makakapagtrabaho kana.
Nangangarap na mabili lahat ng gusto mo.
Iniisip na mas madali yung nagtatrabaho kesa nag-aaral pa.
Lahat ng yan ay naisip ko na rin.
Pinangarap ko na rin yan noong nag-aaral pa ako.
Pero ngayon na may trabaho na ako. Iba pala talaga.
Naisip ko na mas madali pa pala noon ng nag-aaral pa ako,
Hindi mo na kailangan paghirapan ang pera. Binibigay lang yun ng
parents mo. Wala karing mga responsibilidad na dapat isipin.
Lahat madali lang. Gigising ka ng umaga, nakahanda na pagkain mo.
Maliligo ka nalang at magbibihis tapos alis kana papuntang School.
Pero pag nagtatrabaho kana, lalo na't malayo ka sa pamilya mo,
gigising ka ng maaga para magluto ng makakain mo.
Kailangan mo rin mag isip ng mga kakainin mo sa mga susunod na araw. Kailangan mo magbudget. Magbabayad kapa ng renta mo sa boarding house o kaya apartment. May tubig at kuryente kapang babayaran. Telepono at internet pati load mo. Magpapadala kapa sa parents mo at sa mga relatives mo na nangangailangan. Kung may mga nakakabatang kapatid kapa, tutulong ka dn sa pag-aaral nila. Ikaw na rin ang maglalaba, mamalantsa ng sarili mong mga damit. Lahat ng hindi mo nagagawa noon na gawaing bahay, nagagawa mo na ngayon. Wala kang choice. Sarili mo lang ang maasahan mo. Marami kang dapat isipin. Pag andyan kana sa punto na yun saka mo maiisip na sana estudyante ako ulit. mas madali pa yun kesa
buhay ngayon. Iisipin mo na dati pag may gusto kang bagay, hihingi kalang sa parents mo. Ngayon pagtatrabahuhan mo para makuha mo ang gusto mo. Kung hindi ka naman marunong humawak ng pera mo, mababaon ka sa utang. Hindi dahil malaki ang sweldo mo, waldas kalang ng waldas. Nang istudyante kapa hindi mo na kailangan isipin yun. Andyan ang parents mo para gagastos sa iyo. Lahat gagawin nila para sa iyo.
Ang maganda lang pag nagtatrabaho kana ay natututo kang maging independent. Natututo kang tumayo sa sarili mong mga paa na hindi mo na kailangan sumandal sa parents mo. Hindi mo na kailangan humingi. At sa punto rin na iyon saka mo malalaman kung anu talaga ang buhay. Kung gaano kahirap pala sa parents natin na
pag-isipan ang maraming bagay para sa atin. Paanu nila pagkasyahin ang sahod nila mabigay lang lahat nag pangangailangan natin.
gumadruwayt. Wish mo na makakapagtrabaho kana.
Nangangarap na mabili lahat ng gusto mo.
Iniisip na mas madali yung nagtatrabaho kesa nag-aaral pa.
Lahat ng yan ay naisip ko na rin.
Pinangarap ko na rin yan noong nag-aaral pa ako.
Pero ngayon na may trabaho na ako. Iba pala talaga.
Naisip ko na mas madali pa pala noon ng nag-aaral pa ako,
Hindi mo na kailangan paghirapan ang pera. Binibigay lang yun ng
parents mo. Wala karing mga responsibilidad na dapat isipin.
Lahat madali lang. Gigising ka ng umaga, nakahanda na pagkain mo.
Maliligo ka nalang at magbibihis tapos alis kana papuntang School.
Pero pag nagtatrabaho kana, lalo na't malayo ka sa pamilya mo,
gigising ka ng maaga para magluto ng makakain mo.
Kailangan mo rin mag isip ng mga kakainin mo sa mga susunod na araw. Kailangan mo magbudget. Magbabayad kapa ng renta mo sa boarding house o kaya apartment. May tubig at kuryente kapang babayaran. Telepono at internet pati load mo. Magpapadala kapa sa parents mo at sa mga relatives mo na nangangailangan. Kung may mga nakakabatang kapatid kapa, tutulong ka dn sa pag-aaral nila. Ikaw na rin ang maglalaba, mamalantsa ng sarili mong mga damit. Lahat ng hindi mo nagagawa noon na gawaing bahay, nagagawa mo na ngayon. Wala kang choice. Sarili mo lang ang maasahan mo. Marami kang dapat isipin. Pag andyan kana sa punto na yun saka mo maiisip na sana estudyante ako ulit. mas madali pa yun kesa
buhay ngayon. Iisipin mo na dati pag may gusto kang bagay, hihingi kalang sa parents mo. Ngayon pagtatrabahuhan mo para makuha mo ang gusto mo. Kung hindi ka naman marunong humawak ng pera mo, mababaon ka sa utang. Hindi dahil malaki ang sweldo mo, waldas kalang ng waldas. Nang istudyante kapa hindi mo na kailangan isipin yun. Andyan ang parents mo para gagastos sa iyo. Lahat gagawin nila para sa iyo.
Ang maganda lang pag nagtatrabaho kana ay natututo kang maging independent. Natututo kang tumayo sa sarili mong mga paa na hindi mo na kailangan sumandal sa parents mo. Hindi mo na kailangan humingi. At sa punto rin na iyon saka mo malalaman kung anu talaga ang buhay. Kung gaano kahirap pala sa parents natin na
pag-isipan ang maraming bagay para sa atin. Paanu nila pagkasyahin ang sahod nila mabigay lang lahat nag pangangailangan natin.
At isa pa, hindi porke graduate kana e makakapagtrabaho ka kaagad. Mahirap na rin maghanap ng trabaho ngayon. Maraming kakompetensya sa pag-aapply. Maraming adjustments na dapat ring gawin. Mahirap talaga..
Kaya habang nag-aaral kapa, ipagpahalagahan mo yun. dahil pagkatapos nyan... magwiwish ka nalang na sana... estudyante ka ulit.
Thursday, July 22, 2010
The Bus Ride (Ayala Bus Station)
When reaching the Ayala Bus station, usually at peak hours around 5pm - 6:30 Pm. There are indeed a lot of bus waiting for passengers to get in. You can see buses heading to MOA (Mall of Asia). Bus heading MIA, FTI busses, Sucat and a lot more. The one I'm riding on is the SUCAT/BICUTAN bus. There are only few buses heading to Sucat. During those peak hours when that SUCAT/BICUTAN bus arrives at the station, its usually full of passengers. Being able to get a seat will be one of your lucky days. Passengers don't wait on the waiting lane anymore. You can see a crowd of them from a distance, at the bus entrance to the station. You can usually see passengers running to the bus once they begin to see one. Its like a giant being invaded by small people. or a big insect being invaded by ants. Doing everything they can just to get inside the bus. Gender is not being considered, nor does age. People don't care whether you're a male or a female, or maybe a senior citizen given a priority, or a kid trying to get in the bus. The only thing they have in their mind is to be able to get in the bus, and be able to get home as early as possible, so as not to be able to be caught in the traffic.Being a gentleman? well it's seldom you can find one. You have to consider people are tired from work. They wont be able to consider anything but themselves. All in all I find it fun and amusing. =). gotta catch that bus!!!
Sunday, June 27, 2010
Last Day at the Office
Today is my last day at the office, and tomorrow, my resignation will take effect. Quiet a sad day it is. My current problem is, I still need to compute my Payslip for January to June. I need it for my Form 2316, which is a requirement i need for my next job. Without it, the accounting office wont be able to generate that document.I'm still waiting for my Daily Time Record.. I'm sure i got a lot of late there. I need to fix my stuff in here. To leave whatever is to be left and to bring with me whatever I need to bring. And by the time the clock strikes six PM. I need to say Good bye to the office were I worked for almost 9 months since end of October 2009.
Thursday, June 24, 2010
Dahil sa Comments
Ayoko sanang ipost ito. Pero gusto ko lang talagang ilabas ang sama ng loob na nararamdaman ko. My kaibigan ako. And we've been classmates since elementary till college. O ang tagal anu? Ang pinagtataka ko lang e sa haba-haba ba namn ng aming pinagsamahan, bigla nalang nyan initsapwera ang aming pagkakaibigan dahil sa sarili kong opinion? Sino ba naman ang hindi ma-aamays o masyasyak!
Sa buong kwento, nag simula yun sa kanyang status sa Facebook. Saying "You love someone but fell for somebody else." E xempre dahil lahat may fridam mag bigay ng sariling komento, naki koment dn ako xempre. Ako pa ba namn magpapahuli? xempre wes!!!! Maraming nakikoment doon. Mga kaklase namin sa kolehiyo. Syempre kahit sino man ay pwedeng magpahayag ng kanikaniyang opinyon.
CRM: You love someone but you fell for somebody else..
IE: tsk tsk tsk tsk tsk1!! hehe
CRM: anong comment yan IE? haha.. agree or disagree?
IE: secret,, haha jok disagree... hehe
CRM: u will surely disagree coz makikita ni MS..lol
IE: para kang baliw.. haha kasi if you fell in love with someone else, it means u are already falling out of love to the one you love or baka panandalian lang yan.. hahaha cheche!!
CRM: echos ka IE.. u can love someone but u'r not inlove with him/her..pwd dba?
CRM: uy baliw.. anu yung comment mo na na delete mo?
IE: wala na e.. haha out nko brownout dito..
MS: yabang mu IE....nagawa mo na nga e..lol
CRM: haha..yan IE..ngawa mo na daw..haha
DK: puro mali! that 'someone' could be that 'somebody'...hindi nkaState na hindi sila same...hehe
CRM: whaahha..so meaning kung nangyari yan kay IE..kay MS parin xa na fall..lol
Ako JP: you cant love and fell for others.. nyahaha.. literal nadapa will do..
CRM: of course u can..U could constantly love but it doesn't mean u'r in love all the time..
Ako JP: what you mean just now is different on what's on your status.
Ako JP: but base on the status.. You cant love and fell inlove.. anu yan? sana dalawa ang puso ko? ahahaha.. in IE’s term.. Kati lang yan.. =))
Ako JP: infatuation.. flirting.. but not love.. o see! bwahahaha
CRM: Kati talaga JP? Panandalian ang term ni IE? It's the way u interpret the sentence..hahaha.. Like DK's opinion that someone could be the somebody else
Ako JP: kay IE galing ang term. naremember ko lang. ahahah.. Pede din yung kay DK.. At Applicable din yung kay IE.. Kati lang yan.. or say... "itch" lang (from IL).. =)).
Ako JP: ah tama! init lang yan! =)).
CRM: u should know the difference of love and lust JP.. Malibog ka lng siguro based on your opinions..hahha
Ako JP: hahaha.. may ganun??? i know what's love and what's lust. Anung drama mo torn between two lovers? ahahaha. As i've said sa unang bugso lang yan... infatuated ka... like what happened to IE. Kati lng yun. ahahaha... but in the end.. pipiliin mo parin ang person you love.. so you cant say you fell for others... (meaning two diff persons) and love one person... parang ganun.. ahahaha
IL: mas ok siguru kung... you are committed to someone yet you fell for somebody else
Ako JP: TAMA!!!!
CRM: like i said, it's the way u interpret the sentence..that simple..u have ur opinion i have mine.. u cant just say u'r infatuated, ikaw ba yung nagdadamdam? Hahaha..
IL: agree(two thumbs up) ^^
Ako JP: sabagay... malalaman mo nmn yun after ilang days.. weeks? months? ahahahaha.. you just cant say na sa unang bugso ng nararamdaman mo pag-ibig na kaagad? love at first site! =))
CRM: thumbs up nong IL.. Musta kna?
CRM: hahaha..we're gettin out of the topic..lol..
IL: nag english spokening kasi kayo...hehe... oks man CM... susunod din ako jan sa manels kung ok na foundation ko..hehehe...one step at a time lang muna..hehehe
CRM: ngeekk nong..punta kana d2 ngayon..madali lng makahanap ng work..at may experience kna dyan.. Mga kelan plan mo nong?
IL: next year ah... try ko lang..ehehhe...
CRM: hehe..tyming dn yan..wala pang graduates.. at may edge kna nyan..may exp kna..hehe..
Ako JP: ay mali pala ako... love at first sight. ahahaha.
CRM: hahahah..
IE: oiiii.. sakin nanggaling ang kati? hahahaha
CRM: hahaha..i know hindi sayo galing.. hahaha
Ako JP: sa kanya nanggaling yan. remember pag pa ilo mo IE?? Pumunta tayo ng Rob? ininterview kta? tapos chinika mo sakin? ahahaha.. tawa nga ako e... kaya hindi ko malimutan.. =))
CRM: Huwag mong e relate ang experience ni IE..i know IE's stories. dont find excuses..
Ako JP: excuses for what??? Sa kanya nanggaling ang term na un... duh... so ur like saying ako nagsabi? well.. if that's what you think.. sooth urself! =)). i dont know the whole story.. but i know you do. what i said was what he just relayed to me..
CRM: yeah JP..It's ur term and that's what u think about and it reflects your personality...that simple.
(in our term its Katol instead of Kati)
Hangang ngayon hindi ko parin lubos ma isip kung anu talaga ang dahilan. Hindi ko rin alam kung ako ba talaga ang tinutukoy nya sa kanyang status na "Insecurity is in the eye of a Jealous Girl". To Think hindi naman ako insecure at lalo na, hindi ako naiingit sa kanya, or say selos? Anu ba namn ang kaiingitan ko? I have a great Life, a great God, a great Career, a great Family and of course a Great Guy who's always there for me. Everything I have I consider it great, coz i'm very thankful for all the blessing God has given me. Simple lang naman ako e. Hindi naman ako maluho. Simple lang ang pangangailangan ko sa buhay at kontento na talaga ako. Kung ako man nga yun, (but I think hindi talaga e), pwes pasensya nalang. Hindi talaga ako yun. Ehehehe.
Tuesday, April 13, 2010
Don't Feel Like It
By the end of April I'll be 6months here in my work... But as time passes by, I'm slowly realizing that I don't feel like working here for longer anymore. I feel like I'm under employed. or should I say I am under employed. I didn't specialize my self as a Business Analyst just to manage Documents. What are the challenges in that? I want something challenging. A work where I can really make use of my gray matter. Sitting all day doing nothing and just looking at the screen of my monitor isn't fun anymore. I don't want to be lazy, but It looks like I am since I'm not doing anything at all. I have no task to do. and if I do have a task, I can finish doing it in Less than a day. I really want to apply my analysis skills... I'm loosing the excitement of working.. I really don't feel like it anymore.
Subscribe to:
Posts (Atom)